Kylo deelt zijn verhaal om andere jongeren te helpen.

Kylo is zestien jaar en krijgt sinds zijn zesde jeugdhulp. Door de complexe relatie met zijn moeder kon hij niet thuis blijven wonen. In de afgelopen jaren woonde hij op verschillende plekken binnen de jeugdhulp. Dat was niet altijd makkelijk. Soms voelde hij zich niet gehoord of begrepen. Toch kijkt hij niet alleen terug op wat moeilijk was. Elke plek bracht nieuwe ervaringen, nieuwe mensen en nieuwe lessen.

In de eerste jaren van zijn hulpverlening werd gewerkt aan zijn angst. Later kwam de focus meer te liggen op de situatie binnen het gezin. Toen duidelijk werd dat thuis wonen niet mogelijk was, werd een andere woonplek gevonden.

Als Kylo terugkijkt op die periode, overheerst vooral de opluchting dat er een oplossing kwam voor een situatie die niet meer houdbaar was. In de jaren daarna leerde hij steeds beter zijn eigen weg te vinden. Eén van de belangrijkste lessen? Eerst kijken en dan pas oordelen.

“Ik heb nog steeds contact met mijn begeleiders daar. Dat zegt wel wat.”

Zware momenten
Ook recent kende Kylo een moeilijke periode en verbleef hij enige tijd op crisisopvang Nabucco, een Youké-locatie voor jongeren die tijdelijk niet op hun vaste woonplek kunnen wonen. Over die tijd vertelt hij:

“De begeleiders hier waren heel open en verwelkomend. Ik kon hier mezelf zijn. Ze waren er voor me als ik ze nodig had. Hoewel het toen ook moeilijk was, voelde ik me hier goed. De begeleiders probeerden me te begrijpen als ik het niet in woorden kon uitdrukken. Vaak liepen ze even langs mijn kamer om te vragen of ik iets nodig had.”

Juist in een periode waarin veel onzeker was, vond hij daar rust en vertrouwen.

Het onzichtbare draadje
Door de jaren heen ontmoette Kylo mensen die belangrijk voor hem zijn geworden. Mensen die naast hem bleven staan, ook wanneer het moeilijk was. Er veranderde veel in zijn leven en ook nu staat hij weer voor een nieuwe stap. Op zijn nieuwe woonplek zoekt hij nog naar aansluiting met andere jongeren. Dat vindt hij soms lastig.

Juist in zulke momenten merkt hij hoe waardevol blijvende contacten zijn. Zo zijn er zijn pleegouders, aan wie hij via Youké werd gekoppeld. Voor Kylo zijn zij een vertrouwd en vast aanspreekpunt.

“Ik kan altijd bij ze terecht. We hebben een onzichtbaar draadje.”

Dat onzichtbare draadje loopt als een rode lijn door zijn verhaal. Waar hij ook woont en wat er ook verandert, de pleegouders die blijven. Mensen die luisteren, meedenken en hem helpen om verder te kijken.

Een boodschap voor andere jongeren
Een belangrijke les die Kylo onderweg leerde, is om voor zichzelf op te komen. Waar hij vroeger vaker met dingen bleef rondlopen, spreekt hij zich nu uit als iets niet goed voelt. Voor jongeren die zich in een vergelijkbare situatie bevinden, heeft hij dan ook een duidelijke boodschap:

“Als dingen niet oké zijn of je hebt het gevoel dat er dingen niet goed gaan, kom dan op voor jezelf.”

Met zijn verhaal hoopt hij anderen steun en herkenning te bieden. En vooral te laten zien dat moeilijke momenten niet bepalen wie je bent of wat er later mogelijk is.

Droom voor de toekomst
Voor de toekomst heeft Kylo een duidelijke wens: een eigen appartement waar hij zelfstandig kan wonen. Die droom ligt nog niet direct binnen handbereik, maar het is wel het doel waar hij naartoe werkt. Een eigen plek, opgebouwd vanuit alles wat hij onderweg heeft geleerd.